De twee andere codes

Met de Fair Practice Code zijn er twee andere codes voor de culturele en creatieve sector: de Governance Code Cultuur en de Code Diversiteit en Inclusie.

De eerste voorloper van de Governance Code Cultuur werd in 2006 gepubliceerd door Stichting Kunst & Zaken en bestond uit 23 aanbevelingen voor goed bestuur en toezicht. In 2014 volgde een update door Cultuur+Ondernemen die bestond uit negen principes. Vijf jaar later werd dat aantal teruggebracht tot acht in de huidige Governance Code Cultuur 2019. Ze richten zich op onafhankelijkheid van bestuurders en toezichthouders, verdeling van verantwoordelijkheden, het vermijden van belangenverstrengeling, transparantie en zakelijke gezondheid.

De Code Culturele Diversiteit werd in 2011 gelanceerd in reactie op het onderzoek De olifant in de kamer: Staalkaart culturele diversiteit in de basisinfrastructuur van LAGroup. Het rapport liet de ‘witte monocultuur’ in publiek gefinancierde cultuurinstellingen zien die sterk contrasteert met de 2,5 miljoen inwoners met niet-westerse achtergrond die Nederland inmiddels telt.
Al snel ontstond de behoefte de code uit te breiden naar alle vormen van verschil, zoals gender, beperking, seksuele oriëntatie, religie, sociaaleconomische status, opleidingsniveau en leeftijd. De in 2019 herdoopte Code Diversiteit en Inclusie biedt een kapstok om beleid te ontwikkelen aan de hand van de zogenaamde ‘vier P’s’: personeel, publiek, programma en partners. In subsidieaanvragen wordt het ‘pas toe en leg uit’-principe gehanteerd: wie afwijkt van de code moet duidelijk maken waarom dat zo is.

 

Direct aan de slag met de Fair Practice Code

Begin vandaag met onze tools of workshops